نظر علي الطالقاني

189

كاشف الأسرار ( فارسى )

بابها 204 نگفت ؟ و يا اقضاكم علىّ 205 نفرمود ؟ و يا جميع علوم مستند به او نيست ؟ و يا تمام دانستهء عمر و ابو بكر و عثمان ، هر سه ، برابر عشر دانستهء على بود ؟ هر چه بگوئيد ما قبول داريم . و يا آنكه از آن بزرگوار مانند پيغمبر ( ص ) معجزات بيشمار صادر نشد ؟ و يا از آن سه خليفه معجزهء پيدا و كرامتى هويدا صادر شد ؟ پس اگر مذهب ناجى مذهب پيغمبر است و مذهب پيغمبر تمام شريعت است و موافقت با پيغمبر در مذهب ، بسته به دانستن تمام شريعت است و تمام شريعت و علم پيغمبر را جز على ( ع ) كسى نداشت ، پس حافظ شريعت و هم مذهب با پيغمبر جز على ( ع ) كسى نبود . و اگر گوئى فائدهء خليفه عمل كردن براى خود است ، خواه حافظ شرع باشد و خواه مخرّب ، و خواه موافق باشد و خواه مخالف ؛ و او و متابعان او ناجىاند ، خواه هم مذهب باشد با پيغمبر يا نباشد ؛ و يا در موافقت با او علمى و دانستنى ضرور نيست ؛ و يا گوئى همهء اينها صحيح است و مسلّمى هفتاد و سه فرقه است كه فائدهء خليفه حفظ شريعت است و حفظ شريعت بسته به دانستن تمام شريعت است و مذهب ناجى ، مذهب پيغمبر ( ص ) است و علم پيغمبر و تمام شريعت و قرآن را جز على كسى نداشت ، و لكن اين مطالب همه جمع مىشود با اجماعى كه ما ادّعاء مىكنيم بر خلافت ابو بكر و با حجّت بودن اين اجماع به حكم خدا و رسول خدا ( ص ) ، و تناقضى ندارند و يا تناقض دارند و لكن ما اين اجماع را مىگيريم و مقدّم مىداريم و از تمام آنچه گفتى چشم مىپوشيم ، در خليفه نه حفظ شريعتى شرط است و نه علمى ضرور است و نه با پيغمبر موافقت مذهبى لازم است و نه علم را مدخليّتى و فائده‌اى در كار است و نه معجزات و كرامت و زهد و عبادت و تقوى و فصاحت و بلاغت و جهاد و شجاعت را ربطى است و نه جهل و خطا را ضررى است و تهذيب اخلاق و مدح توسّط و حسن علم ، همه العياذ باللّه افسانه است ، و مذمّت افراط و تفريط و قبح جهل خيالات است و آنچه خدا در تعريف علم گفته وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ 206 فرموده ، همه درست است و لكن نه در حقّ خليفه ، و خليفه از همه مستثنى است ؛ و ابو بكر با همهء جهالت و خطا و فرار از جهاد و گاهى در تفريط و گاهى در افراط ، افضل و بهتر از همه است و دليل همهء اينها اجماع است و مراد از اجماع اتّفاق اهل سقيفه است بر خلافت ابو بكر ، نه حسن و قبح عقلى به اين اجماع ضرر دارد و نه حسن و نه قبح شرعى . اگر تو همهء اينها را بگوئى و ملتزم شوى ، يا يهود و مجوس و نصارى و دهرى و